Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Τα χειρότερα δεν τα ’χουμε δει ακόμη…


Του Χαριδημου Κ. Τσουκα*

Ζούμε τη χειρότερη κρίση που θα μπορούσε να μας συμβεί, με εξαίρεση πολεμική σύρραξη ή την κατάλυση της δημοκρατίας. Ουσιαστικά πτωχεύσαμε, με ό, τι συνεπάγεται αυτό (και συνεπάγεται πολλά). Η σχεδόν υπαρξιακή περιδίνηση δημιουργεί τις προϋποθέσεις να αναστοχαστούμε τους ιστορικούς εθισμούς, τις συλλογικές πρακτικές, που μας έφεραν εδώ. Μερικές φορές, όπου υπάρχουν άνθρωποι με ήθος, φαντασία και τόλμη, το κάνουν. Οι νοσοκομειακοί γιατροί της Σπάρτης, λ. χ., προτρέπουν με ανακοινώσεις και αφίσες τους ασθενείς τους να μη δίνουν φακελάκι. Η κρίση μάς αναγκάζει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, όπου μπορούμε, όσες μας αναλογούν.
Το κάνουμε όλοι; Οχι, φυσικά. Το κάνουν οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι; Δυστυχώς, όχι. Η κρίση για το πολιτικό σύστημα αποδεικνύεται ότι δεν είναι ευκαιρία υπέρβασης, αλλά μια ακόμα περίπτωση εγκλωβισμού στους φαύλους κύκλους που ιστορικά έχουν παγιδεύσει τη χώρα. Τα παραδείγματα είναι πολλά, αλλά θα σταθώ σε ένα.
Σήμερα και την επόμενη Κυριακή διεξάγονται τοπικές εκλογές. Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να συζητηθούν σημαντικά θέματα τοπικής διακυβέρνησης και ανάπτυξης. Τι κυριαρχεί στην πολιτική ημερήσια διάταξη; Το Μνημόνιο! Αρχικά η αντιπολίτευση και, αργότερα, αφρόνως συρόμενη και η κυβέρνηση, πολιτικοποίησαν τις τοπικές εκλογές, δηλαδή τις διαμόρφωσαν με όρους της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Η εκλογή τοπικών αρχόντων ανήχθη σε έκφραση εμπιστοσύνης (ή μη) στην κεντρική κυβέρνηση!
Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε είναι το μόνο θέμα. Οπως η Ν. Δ. πολιτικοποιεί σήμερα τις τοπικές εκλογές για ίδιον όφελος, έτσι και το ΠΑΣΟΚ πέρυσι χρησιμοποίησε εργαλειακά το Σύνταγμα, προκειμένου να εκβιάσει τη διεξαγωγή πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Πάντοτε μετά τη μεταπολίτευση οι τοπικές εκλογές ετεροκαθορίζονται: τα θέματα τοπικής πολιτικής τίθενται από τα κόμματα με όρους διλημμάτων της κεντρικής πολιτικής διαμάχης, δηλαδή το εξής ένα: καταψηφίστε/υπερψηφίστε την κυβέρνηση! Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο ότι η εντολή διακυβέρνησης αμφισβητείται με κάθε ευκαιρία, αλλά και ότι η συζήτηση για τα επιμέρους θέματα διεξάγεται κυρίως με αλλότριους όρους. Η ποιότητα του δημόσιου λόγου εξασθενεί, στο μέτρο που τα επιμέρους θέματα πολιτικής (policy issues) διαρκώς ετεροπροσδιορίζονται.
Το φαινόμενο της κοντόφθαλμης επιβολής κεντρικών πολιτικών διλημμάτων στη λειτουργία επιμέρους θεσμών δεν είναι τυχαίο: παράγεται συστημικά, δηλαδή από έναν ιστορικά εμπεδωμένο τρόπο αλληλεπίδρασης των «παικτών» του πολιτικού μας συστήματος. Ποιος είναι αυτός; Η πάση θυσία (δηλαδή, η άνευ αρχών) μεγιστοποίηση του εφήμερου κομματικού οφέλους. Τα κόμματα δεν νιώθουν ότι δεσμεύονται από κάποιους υπερκείμενους κανόνες συμπεριφοράς (γραπτούς ή μη), οι οποίοι ρυθμίζουν τον δημόσιο βίο. Αντιθέτως, προσπαθούν να αποσπάσουν καιροσκοπικά οφέλη, όπου και όπως μπορούν, με κάθε τίμημα.
Αποτέλεσμα; Η διαμόρφωση μιας πολιτικής κουλτούρας ιδιοτελούς καιροσκοπισμού, η οποία: δεν σέβεται κανόνες, δεν αναζητεί τη συνεννόηση (αλλά, αντιθέτως, σχεδόν αυτόματα, κλιμακώνει την αντιπαράθεση σε πόλωση), δεν αποκλείει (κάθε άλλο…) από ηγετικές θέσεις ανίκανους, μωροφιλόδοξους και φαύλους, δεν ευνοεί τη διαμόρφωση ορθολογικών κριτηρίων στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων, και πλειοδοτεί σε ανεύθυνο λαϊκισμό. Οι συνέπειες είναι ψηλαφητές, παντού…
Αντιμέτωπα ακόμα και με τη χρεοκοπία της χώρας, τα κόμματα φαίνεται ότι αδυνατούν να απεγκλωβιστούν από την κουλτούρα του ιδιοτελούς καιροσκοπισμού. Οι κινήσεις τους εξακολουθούν να γίνονται μέσα στο υπάρχον πολιτικό «παιχνίδι», αδυνατούν να διαμορφώσουν ένα νέο. Τα παραδείγματα είναι άφθονα. Οι εξεταστικές επιτροπές της Βουλής για διάφορα σκάνδαλα, λ. χ., μετατρέπονται σε αγώνες κατίσχυσης της κομματικά συμφέρουσας εκδοχής των γεγονότων. Τα ομοφώνως διαφωνούντα πορίσματα των κομμάτων σηματοδοτούν εκπληκτική αδυναμία σύνθεσης απόψεων, αδιαφορία για την αλήθεια, υποκατάσταση του θεσμού από τις συνιστώσες του. Το κομματικώς ωφέλιμο υπερισχύει του θεσμικά επιβεβλημένου.
Ο ιδιοτελής καιροσκοπισμός όχι μόνον αντιστρατεύεται το κοινό καλό, αλλά παράγει γελοιότητα και ασυναρτησία. Εξεταστική επιτροπή για την οικονομία την περίοδο 2007-2009 συστήνει ο κ. Παπανδρέου. Τι απαντά ο κ. Σαμαράς; Οτι, αν εκλεγεί πρωθυπουργός, θα συστήσει εξεταστική επιτροπή διερεύνησης πώς φτάσαμε στην υπογραφή του Μνημονίου! Τι απομένει; Μα να συσταθεί και μια εξεταστική επιτροπή η οποία θα εξετάσει πώς συστήνονται οι εξεταστικές επιτροπές!
Καταδίκη της κυβέρνησης στις τοπικές εκλογές ζητεί ο κ. Σαμαράς, αλλά σπεύδει να διευκρινίσει ότι δεν ζητεί βουλευτικές εκλογές, αν ηττηθεί το ΠΑΣΟΚ! Τι επιδιώκει; Τη με κάθε τρόπο φθορά του αντιπάλου… Αυτό αρκεί. Τις λογικές συνέπειες των επιλογών του δεν τις εξετάζει… Την κρισιμότητα των στιγμών για την εφαρμογή του Μνημονίου, προκειμένου η χώρα να συμμαζέψει τα δημόσια οικονομικά της, τονίζει ο κ. Παπανδρέου. Συγχρόνως δεν διστάζει να απειλήσει με προκήρυξη εκλογών αν οι υποψήφιοί του (πόσοι; ποιοι;) ηττηθούν, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την εφαρμογή του Μνημονίου που τόσο υπερασπίζεται! Οι πολιτικάντηδες είναι ανίκανοι να είναι συνεπείς ακόμη και με τον εαυτό τους.
Τα κολοσσιαία προβλήματα που δημιουργεί η κρίση δεν μπορούν να τα σηκώσουν οι ώμοι του πυγμαίου πολιτικού συστήματος. Οι πολιτικοί μας «ηγέτες», γέννημα-θρέμμα της φαύλης κομματοκρατίας της μεταπολίτευσης, αναπαράγουν αυτό που έμαθαν, αδυνατούν να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες. Ο ιδιοτελής καιροσκοπισμός των κομμάτων απειλεί πλέον ανοιχτά τη χώρα. Αντί η κρίση να γίνει το έναυσμα για ένα νέο πολιτικό «παιχνίδι», ενσωματώνεται στους όρους του παλαιού. Η πρόωρη προκήρυξη βουλευτικών εκλογών δεν θα καθυστερήσει πολύ. Τα αδιέξοδα θα πολλαπλασιασθούν... Τα χειρότερα, πιθανότατα, δεν τα 'χουμε δει ακόμη…

* Ο κ. Χ. Κ. Τσούκας (htsoukas@gmail. com) είναι καθηγητής στα Πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick.

Γιατί ενοχλήθηκε η Τουρκία από τις ενέργειες της FRONTEX στον Εβρο??


Έπεσαν οι μάσκες...!
Πολλά δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, τις τελευταίες ημέρες, αναφέρουν ότι η Τουρκία είναι ιδιαιτέρως «ενοχλημένη» από την παρουσία των ομάδων ταχείας παρεμβάσεως της FRONTEX, που ενεργούν στα σύνορά μας, προχωρώντας μάλιστα ακόμα περισσότερο, φθάνει στο σημείο να κατηγορεί (!) την ΕΕ για έλλειψη ευαισθησίας, για τους μετανάστες!
Εντελώς ξαφνικά και εξόχως υποκριτικά, εμφανίζεται ο Τούρκος εκπρόσωπος της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, για τους πρόσφυγες, κάποιος Μετίν Τσοράμπατιρ, ο οποίος σε δηλώσεις του, εκφράζει με πολύ ευαισθησία και συμπόνια την συμπαράστασή του, στις ατελείωτες χιλιάδες λαθρομετανάστες, που «μας στέλνουν» κάνοντας μάλιστα και παρατηρήσεις κατά της Ε.Ε. ενώ «καταγγέλλει» την FRONTEX, πως δεν τους… συμπεριφέρεται καλά!
Η πλέον χαρακτηριστική δήλωση, που αποκαλύπτει όλο το τουρκικό «θέατρο», για τους λαθρομετανάστες που συστηματικά προωθούν προς την Ελλάδα, είναι η φράση – κλειδί, που λέει, ο προαναφερόμενος, «δεν πρέπει να επαναπροωθούνται αυτοί»!
Μήπως «έπεσαν πλέον οι μάσκες»; Θα καταγγείλει η ελληνική κυβέρνηση, προς κάθε κατεύθυνση, την τρισάθλια διπροσωπία και υποκρισία της Αγκύρας, στο λαθρομεταναστευτικό ζήτημα, που αποτελεί ήδη μια μεγάλη μάστιγα για την χώρα μας; Θα αντιδράσουμε επιτέλους;

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2010/11/frontex.html#ixzz14vaWftVS

Η διαχρονική αξία της ελληνικής γλώσσης




του Αρχιμ. Ιωακείμ Οικονομίκου, Γενικού Αρχιερατικού Επίιτρόπου Ι. Μ. Κίτρους

Αίσθηση έχει προκαλέσει η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, να συμπεριλάβει από την Α\' Δημοτικού το μάθημα της Αγγλικής γλώσσης. Βεβαίως η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσης σήμερα είναι απαραίτητη μέσα στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία την οποία ζούμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ξεχάσουμε την μητρική μας γλώσσα. Η μητρική γλώσσα, αποτελεί την βάση για να μπορέσει κάποιος να μάθει σωστά και μιά ξένη. Εάν ο νέος δεν γνωρίζει καλά την μητρική του γλώσσα, δεν μπορεί να μάθει και την ξένη. Και όπως έχει λεχθεί, για να μάθει κάποιος κάποια γλώσσα, θα πρέπει να ξέρει πρώτα σωστά την μητρική του γλώσσα. Για μας όμως τους Έλληνες Ρωμηούς, η γλώσσα μας αποτελεί αναπόσταστο στοιχείο της ιστορίας και του πολιτισμού μας.

Η Ελληνική γλώσσα, είναι η μόνη πού ομιλείται συνεχώς από την εποχή της εμφανίσεως της. Είναι η γλώσσα πού έχει τέτοια πληρότητα, πού μπορεί να εκφράσει τα πάντα. Η ελληνική γλώσσα ξεκινώντας από τα Ομηρικά έπη, φτάνει στα χρόνια του 5ου αιώνος π.Χ. με την περίφημη Αττική Διάλεκτο. Για να φτάσουμε στα χρόνια του Μεγάλου Στρατηλάτου Αλεξάνδρου του Μακεδόνος, να την πάρει και να την κάνει πασίγνωστη σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, μέσα από τον περίφημο Ελληνιστικό Πολιτισμό πού δημιούργησε τόσο ό ίδιος όσο και οι απόγονοί του. Η ελληνική γλώσσα, γίνεται η επίσημη γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αυτό πού ονομάζουμε Βυζάντιο.

Μέσα στο Βυζάντιο, η γλώσσα αναπτύσσεται και φτάνει στο απώγειο της δόξης της. Την 29η Μαΐου του 1453, η πορεία του Ελληνισμού αλλάζει. Οι Ρωμηοί βρίσκονται κάτω από μιά νεά πραγματικότητα. Αυτό πού τους κράτησε ενωμένους στα δύσκολα εκείνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν η πίστη στην Ορθοδοξία και η Ελληνική γλώσσα. Η γλώσσα κρατήθηκε μέσα από την Εκκλησία, η οποία την διέσωσε, είτε με τα λειτουργικά βιβλία, είτε και με τα σχολεία τα οποία είχε ιδρύσει σε όλη την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτή η γλώσσα μετά την απελευθέρωση και την δημιουργία του πρώτου Ελληνικού Κράτους πέρασε και στην εποχή μας. Οι σύγχρονοι Έλληνες συνεχίζουμε να μιλάμε Ελληνικά. Αλλά κατά πόσο είναι ελληνικά αυτά;

Τα νεά παιδιά, η ελπίδα και η συνέχεια του Γένους μας δεν γνωρίζουν δυστυχώς ελληνικά. Επικοινωνούν με λιγότερες από 500 λέξεις, γι' αυτό και δεν μπορούν να εκφραστούν αλλά και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να περιγράψουν μιά εικόνα ή κάτι πού τους έκανε εντύπωση. Και δεν μπορούν να το εκφράσουν γιατί αγνοούν την πραγματική αξία της Ελληνικής γλώσσης. Από έρευνα πού έκανε το Πανεπιστήμιο Ίρβιν της Καλιφόρνια της Αμερικής, κάτω από την καθοδήγηση της ένθερμης ελληνίστριας καθηγήτριας κυρίας Μάκ Ντόναλι, κατεγράφησαν 6.000.000 ελληνικές λέξεις και 78.000.000 ελληνικοί λεκτικοί τύποι, την ίδια στιγμή πού η Αγγλική γλώσσα έχει μόνο 490.000 λέξεις και 300.000 λεκτικούς τύπους. Δηλαδή ως γλώσσα είναι το 1/100 της δικής μας. Αυτό το αποτέλεσμα έκανε τους επιστήμονες να βγάλουν το συμπέρασμα ότι η Ελληνική γλώσσα είναι "μη οριακή", αφού μόνο μέσα από την Ελληνική, μπορούν να δημιουργηθούν φράσεις και εκφράσεις που είναι τελείως απαραίτητες για την επιστήμη, την τεχνολογία, την πολιτική. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές του μέλλοντος θα μπορούν να "δουλεύουν" μόνο με την χρήση της Ελληνικής γλώσσης.

Αυτό έκανε το 2002 τον Γάλλο Υπουργό Παιδείας Ζακ Λάγκ να θεσπίσει την εισαγωγή της Ελληνικής γλώσσης στις δύο τελευταίες τάξεις όλων των Λυκείων της Γαλλίας, ενώ εμείς κάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Βγάζουμε τα ελληνικά από τα σχολεία μας, λέγοντας μάλιστα η παρετηθείσα Γραμματεύς του Υπουργείου Παιδείας, πώς η αρχαία Ελληνική είναι μιά νεκρή γλώσσα. Ο Διεθνούς φήμης Ισπανός Ελληνιστής Φρανσίσκο Άντραδος, στο βιβλίο του "Η ιστορία της Ελληνικής γλώσσης", αναφέρει ότι τα "ελληνικά είναι μιά ζωντανή γλώσσα και ότι όλοι μιλούμε ελληνικά χωρίς να το καταλαβαίνουμε". Αυτό φαίνεται είχαν υπόψιν τους και οι Ισπανοί Ευρωβουλευτές και πρότειναν στην Ολομέλεια της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η Ελληνική γλώσσα να γίνει η επίσημη γλώσσα της Ευρώπης, ενώ εμείς προσπαθούμε να κάνουμε επίσημη γλώσσα της Ελλάδος την Αγγλικη.

Η γνωστή Αμερικανίδα Ηθοποιός Φέϊ Νταναγουέη σε συνέντευξη πού έδωσε το 2001 αναφερομένη στην αξία της Ελληνικής γλώσσης λέει τα εξής: "Πατάτε γερά στα πόδια σας και ταυτόχρονα έχετε ένα συναίσθημα. Ακούω την γλώσσα σας και αναγνωρίζω την ποιότητα της φωνής της Μαρίας Κάλλας". Ο μεγάλος μας ποιητής και Νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης το 1979 ανέφερε σχετικά με την αξία της Ελληνικής γλώσσης: "Μου δόθηκε να γράψω αγαπητοί φίλοι, σε μιά γλώσσα που μιλιέται μόνο από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ' όλ' αυτά, μιά γλώσσα που μιλιέται χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή....Η χώρα μου είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου".

Για την αξία της Ελληνικής Γλώσσης μίλησε και ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης μας κύριος Βαρθολομαίος, όταν το 2002 επισκέφτηκε την Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης. Απευθυνόμενος στους φοιτητές της Σχολής τούς είπε τα εξής: "Ώστε πρέπει να αναδεχθώμεν τον κόπον να γνωρίσωμεν την γλώσσαν των πρωτοτύπων, την πλουσίαν και ασύγκριτον Ελληνικήν, την οποίαν έχομεν το προνόμιον να έχωμεν ως γλώσσαν των πατέρων ημών, εναποθηκευμένην κάτα τινα βιολογικόν τρόπον εις τα γονίδια των κυττάρων μας...Θα γνωρίζετε, άλλωστε, ότι η Ελληνική γλώσσα έχει χαρακτηρισθεί ως η μόνη "νοηματική γλώσσα" την οποία δέχονται οι ηλεκτρονικοί υπολογισταί προχωρημένης τεχνολογίας και ότι εάν εδίδετο μιά ακόμη υπέρ αυτής ψήφος, ότε συνεζητείτο ποία θα ήτο η γλώσσα του Αμερικανικού Έθνους, θα ήτο αύτη σήμερον η επίσημος γλώσσα των Ηνωμένων Πολιτειών".

Το Γένος μας δεν έχει να επιδείξει μεγάλο τεχνολογικό πολιτισμό. Έχει όμως να επιδείξει ένα πολιτισμό ανώτερο από κάθε τι άλλο, αφού αυτός ο πολιτισμός, ο διαχρονικός, ο αδιάκοπος, με όλες τις εκφάνσεις του, μπορεί σήμερα να παίξει σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια κοινωνία που ζούμε, αρκεί εμείς να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να μην αφήσουμε να χάσουμε όλα αυτά πού μας κληρονόμησαν οι πρόγονοί μας και μας χαρακτηρίζουν σαν Γένος.